The Blog


Stromae: meer dan een muzikant

Het is zondag 6 juli, Rock Werchter is in volle gang. Ik sta in een volle tent te luisteren naar Passenger. Plots klinkt er een ruis door de muziek. Is er iets mis met de geluidsinstallatie? Nee, zo klinkt het niet. Dan een koude wind in mijn rug. Ik draai me even om, een hoosbui van heb ik jou daar is losgebarsten boven het terrein van dit imposante festival. Ik kijk een goede goede vriend van me aan. Beide pakken we direct onze telefoons en proberen onze vriendinnen te bereiken. Deze hebben we achter gelaten op het open grasveld voor het hoofdpodium. No way dat ze op tijd een goede schuilplek hebben gevonden. Als we na een tijdje niets terug krijgen besluiten we de tent te verlaten om ons door de stortregen te wagen. Kletsnat komen we aan op de plek waar we onze geliefden hebben achtergelaten. Twee in plastic gehulde dames met de slappe lach zitten op de grond. Gelukkig! Ze zijn nog niet chagrijnig…

Als na een half uur de regen eindelijk stopt zijn we alle vier erg nat. Vooral de schoenen en broek zijn doorweekt. Het erge is, de avond is aangebroken dus een warm zonnetje hoeven we ook niet meer te verwachten. Maar als echte festivalgangers blijven we stug op het terrein. Het is maar water, dat droogt ooit wel weer. Daarnaast hebben we nog een aantal mooie optredens in het vooruitzicht. Waaronder Franz Ferdinand, Kings of Leon en last but not least afsluiter Stromae. Maar hoe later het wordt hoe kouder en vermoeider een ieder het begint te worden. En wanneer Kings of Leon om half twaalf is afgelopen besluiten we om de eerste paar nummers van Stromae (die pas om kwart over twaald begint) te kijken en dan huiswaarts te gaan. Maar dan begint Stromae…

Binnen enkele minuten zijn we alle vier vergeten dat we het zo koud hebben. Mijn hele lichaam bloeit op, ik krijg weer zin om te dansen. Op de één of andere manier weet deze bijzondere artiest niet alleen mij, maar het complete festivalterrein op te peppen. Het is duidelijk drukker dan bij Kings of Leon of welke andere band eerder die dag heeft gespeeld. Iedereen wil een glimp opvangen van deze toch erg bijzondere Belg.

Dat zijn muziek goed is, dat wist ik al wel. Het is lang geleden dat ik een artiest zoveel heb beluisterd. Toen ik vorig jaar zijn tweede plaat Racine Carrée voor het eerst hoorde was ik direct verkocht. Wat een diversiteit en kwaliteit. Maar ik was niet de enige, de plaat weet jong en oud te roeren. Niet voor niets dat gaandeweg in 2014 de naam Stromae iedereen bekend in de oren klinkt. Maar waarom? Is het alleen zijn muziek dat zo bijzonder is, of is er meer…

In mijn ogen is er zeker meer dat Stromae boven alle andere artiesten van dit moment uit laat steken. Allereerst is het natuurlijk erg bijzonder dat Franstalige muziek zo populair is in heel Europa. Als er een artiest voor heeft gezorgd dat deze taal weer helemaal op de kaart staat is het Stromae wel. Daarnaast is zijn muziek enorm divers maar ook vernieuwend. De muziek is een mix waar jong en oud van kan genieten. Het doet enerzijds denken aan de chansons van weleer, en anderzijds is het heftige stamp muziek van nu (humain à l’eau). Een gouden combinatie mits goed uitgevoerd.

 

Maar de genialiteit van Stromae is meer dan alleen zijn muziek. Het is het complete plaatje. Elk nummer op zich is een compleet verhaal. Alles is volledig uitgedacht. Als je naar de show kijkt, alles klopt. Van instrumenten tot lichteffecten, van danspasjes tot videoprojecties. Elke keer wordt je meegezogen in de wereld van Stromae. Je kan niet anders dan meebewegen. En hoewel ik de helft niet versta, begrijp ik elke keer welk verhaal deze artiest me verteld. Het is een beleving die ik niet veel eerder heb gezien. Ik durf zelfs zover te gaan dat ik deze Belg vergelijk met de King of Pop himself, Michael Jackson. Ook bij hem (zeker tijdens de jaren tachtig/ begin jaren negentig) klopte alles tot in de puntjes. Ook bij zijn nummers draaide alles om de storytelling en de beleving.

Stromae is een wereldartiest. Het is geen muzikant. Dat hij het medium muziek heeft gekozen om zijn verhalen ten gehore te brengen geeft hem het label muzikant. Maar in mijn ogen doe je hem dan te kort. Stromae is zoveel meer. Maar eerlijk is eerlijk. Of hij dezelfde proporties kan aannemen als Michael Jackson valt nog te bezien. Dat valt te concluderen na zijn derde album. Weet hij deze vernieuwing en genialiteit vast te houden dan denk ik dat we mogen spreken van een nieuwe koning. Tot die tijd blijf ik nagenieten van een wervelend optreden, dat we uiteindelijke helemaal af moesten zien. Want tussentijds weglopen bij zo’n fenomeen, dat lukt je echt niet.